Τρέχουσα Έκθεση

Η γκαλερί ArtZone 42 θα φιλοξενήσει από τις 4 έως τις 27  Οκτώβρη 2018 την ατομική έκθεση ζωγραφικής του Στέφανου Φωλίνα με τίτλο Ancestral Stories σε επιμέλεια της θεωρητικού τέχνης Δόμνας Χανουμίδου. Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την Πέμπτη 4 Οκτωβρίου στις 8.00 μμ.

Η επιμελήτρια της έκθεσης σημειώνει μεταξύ άλλων για το έργο του καλλιτέχνη: «Τα ζωγραφικά έργα του Στέφανου Φωλίνα, με την έντονη χρωματική παλέτα και τις σχεδόν επίπεδες αναπαραστάσεις  αναδύουν από την αρχέγονη μνήμη ιστορίες προγονικές. Σαν τοιχογραφίες πρώιμες σε σπήλαια, ο καλλιτέχνης έντεχνα δημιουργεί φανταστικούς κόσμους του πρώιμου πολιτισμού που αφηγούνται  με τρόπο απλό αλλά ουσιώδη, αυτά που ο πρωτόγονος άνθρωπος αποτύπωσε με αδρά χαρακτηριστικά και φυσικά υλικά για να καταθέσει λόγο, πριν καν ακόμα η γραφή αποτελέσει τέτοιο μέσο».

Ο Στέφανος Φωλίνας γεννήθηκε στη Λάρισα. Έχει κάνει μαθήματα ελεύθερου και γραμμικού σχεδίου. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από έντονα χρώματα και εκφραστικά ευφάνταστα σχέδια. Είναι μέλος του Συλλόγου Τρικαλινών Ζωγράφων και του Συλλόγου Καλλιτεχνών Κεντρικής Ελλάδας. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, ενώ αυτή είναι η πέμπτη ατομική του έκθεση. Έργα του βρίσκονται σε πολλές ιδιωτικές συλλογές. Ζει και εργάζεται στα Τρίκαλα.

Τα ζωγραφικά έργα του Στέφανου Φωλίνα, με την έντονη χρωματική παλέτα και τις σχεδόν επίπεδες αναπαραστάσεις  αναδύουν από την αρχέγονη μνήμη, ιστορίες προγονικές. Σαν τοιχογραφίες πρώιμες σε σπήλαια, ο καλλιτέχνης έντεχνα δημιουργεί φανταστικούς κόσμους του αρχέγονου πολιτισμού που αφηγούνται  με τρόπο απλό αλλά ουσιώδη, αυτά που ο πρωτόγονος άνθρωπος αποτύπωσε με αδρά χαρακτηριστικά και φυσικά υλικά για να καταθέσει λόγο, πριν καν ακόμα η γραφή αποτελέσει τέτοιο μέσο.

Ωστόσο αυτό που γεννά εύλογη απορία και προβληματισμό, δεν είναι τόσο η ίδια η επιλογή της θεματολογίας της αναπαράστασης, όσο το ότι στην εποχή της πληροφορίας και τους απίστευτου εύρους των τεχνολογικών μέσων και της άμεσης διαθεσιμότητας τους, ο καλλιτέχνης επιλέγει να ανατρέξει στο πολύ μακρινό παρελθόν της ανθρωπότητας  και στον πρώιμο πολιτισμό, να κάνει ένα μεγάλο flash back, για να εμβαθύνει σε αυτό που ίσως ο σύγχρονος άνθρωπος και ιδιαίτερα ο σύγχρονος καλλιτέχνης τείνει πολλές φορές να ξεχάσει κυνηγώντας ίσως ένα μέλλον αβέβαιο ή ίσως εκλογικεύοντας την ίδια την καλλιτεχνική φύση. Επιλέγει λοιπόν να αποδώσει την ουσία της ανθρώπινης δημιουργικής ύπαρξης, απαλλαγμένη από περίτεχνα εικονοπλαστικά μοτίβα, και στυλιστικά τεχνάσματα. Αναβιώνει αυτό που πρωτο-υπήρξε, όχι όμως το πρωτογενές υλικό, αλλά το πρωτογενές Συναίσθημα. Τη δημιουργική πνοή ενός κόσμου άγριου, άπλαστου σχεδόν. Ανασύρει την ανάγκη έκφρασης ως ένστικτο επιβίωσης.

Διότι, πίσω από τις επίπεδες παραστατικές εικόνες στον καμβά του Φωλίνα ενυπάρχει δηλωτικός αυτός ακριβώς ο ορισμός: η τέχνη σε κάθε έκφανση της από τα πρώιμα χρόνια της ανθρωπότητας ήταν και είναι αρχικά ένα ένστικτο, ένας ορμέμφυτος εσωτερικός οδηγός επιβίωσης της ψυχής, απελευθέρωσής της, ανάτασής της. Είναι η ανάγκη να καταθέσεις αγνό συναίσθημα, πριν αυτό περάσει μέσω τον νευρώνων στον εγκέφαλο και εκλογικευτεί. Κι αν καταφέρνει περισσότερο από οτιδήποτε άλλο ο Φωλίνας με τη ζωγραφική του είναι μέσα από τις ιστορίες των πρωτόγονων ανθρώπων που απεικονίζει να αποδώσει αυτό το αγνό συναίσθημα. Να μας μεταφέρει στα σπήλαια των προγόνων μας και να νιώσουμε την καλλιτεχνική δημιουργία ως ύψιστη ανάγκη σε έναν κόσμο χωρίς γραφή, πολύ πιθανό και χωρίς γλώσσα.

Μια σειρά από προγονικές ιστορίες τόσο λιτές στο εικαστικό τους μήνυμα, αλλά τόσο περιεκτικές στην ουσία και στο συγκινησιακό  τους περιεχόμενο. Μια σειρά από προγονικές ιστορίες συνώνυμη της ποιητικής διάθεσης της ανθρώπινης ψυχής και της οικουμενικότητάς της.

 

Δόμνα Χανουμίδου

Θεωρητικός – κριτικός τέχνης